ترم چهار بودم كه رسما شروع كردم به وبلاگ نويسي 

يادمه  هر روز چنتا مطلب واسه دوتا وبلاگم مينوشتم  اون موقع ها حس و حال عجيبي داشتم خيلي دلم براي جامعم و مردمي كه  در بيسوادي و خرافه گرايي و به خصوصو روزمرگي  غرق بودن ميطپيد   توي خيابون كه راه ميرفتم به اين فكر ميكردم اينا ميدونن داره چه بلايي سرشون مياد اصلا ميفهمن دور برشون چه خبره چرا انقدر راحت دارن خريد ميكنن نماز جمعه ميرن .. 

يادش به خير وبلاگ اوليه توي دو سه ماه امار بازديدش از هزار تا در روز گذشتو تو سرا سري در اورده بود  

يه دانشجوي كرمانشاهي..

اسم خوبيم داشت ساده بود و خودموني

يادمه اون ترم 10 واحد پاس كردم ولي اصلا ناراحت نشدم انگار به خودم قبولونده بودم كه مهندس مكانيك خوب بودن مهم نيست  انسان خوب بودن مهمه و دانشجوي خوب الزاما دانشجوي درسخون نيست ..

 توي دانشگاهم يه نشريه داشتم و خيلي فعاليت  بيخوديم اونجا ميكردم  و ميخواستم دخترايي كه بزرگترين مشكلشون چند كيلو اضافه وزنه يا رنگ بد روژلبي كه خريدن  رو با شريعتي با عاشورا با حسين اشتي بدم

كسي نبود بگه اصلا خودت مگه كي هستي  و ميخواي چي بشي  اخرش و چي ميفهمي

اون روز ها چقدر خاتمي رو تند تند دوست ميداشتم...

در روز دو سه تومن پول كافينت ميدادم و خلاصه همش توي وب ميچرخيدم خبر گير مياوردم و تحليل ميكردم  چيزايي كه   يكي در ميون يه ربطي به خاتمي داشتن احمدي نژادم قربونش برم سال اولي بود كه رئيس جمهور شده بود  با اون كاراش و حرفايي كه مثل الان تكراري نبود و  واقعا ادمو منقلب مبكرد سوژه واسم كم نزاشته بود  و اصلا يكي از دلايلي كه من اون همه پول كافي نت ميدادم و شبا تا ديروقت توي خيابون ول بودم و مجبور بودم با ماشين دربستي برگردم خونه اون بود و بايد بخشي از هزينه هامو ميداد

دوستام چقدر  تعجب ميكردن از اين روش زندگي از اين ادم عجيب كه اسم استاداشم تا اخر ترم نميدونست  و حتي يه جلسه كلاسم نرفته بود  يادمه اونا توي محوطه تو فكر دخترا بودن و من توي فكر اينكه كافي نت كي باز ميشه.. 

يا مطالب براي شماره بعديه نشريه رو كي به دست حاجي برسونم تا سانسور كنه

 تا ترم شش كه خسته و تو سري خورده از جامعه مدني خاكستري كه  اون روز ها مثل الان سبز نبود  بي خيالا نت شدم  بيخيال  همه خيالام شدم

بي خيال ازادي شدم

بي خيال پيوند تشيع با دمكراسي شدم

بي خيال فلسفه غيبت امام زمان  و ارتباتش با مردمسالاري شدم 

بي خيال نظريه پردازي شدم 

بي خيال خيال بافي شدم

و...

يه قوطي كراتين گرفتم و مثل بقيه بچه هاي كرمانشاه رفتم بدنسازي  و ولگردي با دخترا و منم يه احمق شدم مثل اونايي كه بودن و هيچ مشكليم نداشتن

توي اين كارم خوب بودم  و توي چند ماه ورزش كردن ميتونستم توي اون شهر  مقام پرورش اندام بيارم كه البته نرفتم مسابقه بدم  چون اون روز قرار داشتم!

در كل من توي همه كاري عاليم به غير از اون كارايي كه بايد عالي باشم

مثل  درس خوندن يا حماقت

احمق بودن خيلي خوبه به شرطي كه ادا در نياري و واقعا باشي تا بعدش عذاب وجدان سراغت نياد 

يه نعمته كه خدا به بندگان خاص خودش كه دور بر من كم نبودن عطا ميكنه

يه احمق خوب هميشه بايد به فكر تور كردن دختراي بهتر و جديد تر باشه بايد سيگار بكشه بايد تند تند زنگ بزنه خونه به مامانش بگه پولش تموم شده و واسش بفرستن بايد بتونه  مشروب زياد  بخوره و دائم از مردانگي و مردي توي مجالس مشرب خوري بگه و بشنوه بدون اينكه اصلا بدون مردونگي يعني چي !

بايد به فكر پيدا كردن  خونه خالي باشه و عكس زياداي خوشگلشو به همه نشون بده و پز بده و بايد بتونه درس بخونه و نمره پاسي بياره و بره بسيج عضو شه كه فردا بيكار گوشه خونه اس و پاس نشينه( اين نوشته الزاما به معني اين نيست كه خدايي نكرده هر كس در بسيج اسم بنويسه احمقه و قصد توهين به كسي رو ندارم)

يه احمق بد ميتونه به موارد بالا نپردازه و همينطوري بشين پاشو بره

يه احمق معموليم ميتونه به خدا توكل كنه كه همه چي رو درست كنه و بره امام زاده دخيل ببنده كه بختش باز شه  و  به حجاب بد يه دختر توي دلش فوش بده اما رابطه با زن مردم رو يه چيز عادي بدونه براي خودش و يا وقتي بحث سياسي ميشه  همه چي رو تقصير مسوليني  بندازه كه دزدي ميكنن و از حال فقرا خبر ندارن...

من  يه احقم ولي توي روزهاي اوجم نيستم و افت كردم  و الان دقيقا نميدونم در چه مرحله اي هستم اما مطمعنم كه هستم 

شايد تنها فرقم با بقيه هم سلفام  اين باشه كه خيلي اخبار گوش ميدم و هي تند تند ميزنم بيبيسي  فارسي و وا و نميزارم بقيه پي ام سي و فارسي وان نگاه كنن و از چند جا پيشنهاد كار دارم و بهم بعضيا ميگن اقاي مهندس! وگرنه با يه بقالي كه تا 10 شب توي مغازسو بعد خسته مياد جلوي تلويزيون لم ميده و به مزخفات تلوزيون ملي  گوش ميده و با صداي بلند يه ليوان چاي رو بالا ميكشه و بعد يه كيلو پياز ميخوره ميره بقل زنش ميخوابه فرقي ندارم

فقط من ميدونم تنش چيه و سيال ويسكوز  چه فرقي ميكنه با يه دمپ كولبمب و اون نميدونه

تصميمم ندارم عوض شم دوس دارم عوضي بمونم

خيلي زود برديم و خسته شدم

شايد واسه اينكه  فكر ميكنم تاريخ مسير خودش رو داره ميره و من واقعا كاره اي نيستم

 و خجالت زده باشم  از كتاب قراني كه گاهي ترجمه هاشو ميخونم و نوشته هاي شريعتي كه گاهي يادم ميفته و مهمتر از همه يكي كه  محرما حسين صداش ميزنن

همه تازه شروع كردن  و همه احمق هايي كه ميشناختم ادم شدن و من به اخر خط رسيدم و ميخوام همه چي رو تموم كنم و همينطوري بي جهت بشينم و درس بخونم  ارشد بگيرم  

كاش خاتمي هم خسته ميشد و بيخال همه چي ميشد و با هم ميرفتيم يه گوشه اي مينشستيم و حرفهاي احمقانه ميزديم وسريال شبكه سه نگاه ميكرديم  و يا ميرفتيم توي بورس سرمايه گذاري ميكرديم و يا يه گيم نت ميزديم شنيدم درامدش خوبه و همينطوري پول در مياورديم و يا  با هم دختر بازي ميكرديم يا من ميكردم و اون نگاه ميكرد يا من ميكردم و اون بعدش ميومد نصيحتم ميكرد و ميگفت اين كار رو نكن يه احمق خوب بايد احمقانه اين كار رو نكنه و ادم خوبي باشه تا خدا يه احمقي مثل خودش رو گيرش بندازه و با هم برن در خوبي و خوشي زندگي كنن و بچه هاي خوبي به دنيا بيارن  و اعمال صالح انجام بدن و...

من ميتونم سالها مزخف بگم بدون اينكه كسي گوش بده 

الان ساعت 4 صبحه